پریاپیسم غیرایسکمیک وضعیتی است که در آن نعوظ آلت تناسلی برای مدت طولانی ادامه می‌یابد، چه این اتفاق در اثر تحریک جنسی رخ داده باشد و چه بدون آن.
پریاپیسم غیرایسکمیک چیست؟
این نوع از نعوظ مداوم زمانی رخ می‌دهد که جریان خون در شریان‌ها منظم نیست، اما همچنان جریان جزئی اکسیژن و خون به بافت‌ها می‌رسد. این حالت اغلب با آسیب‌های جسمی مرتبط است.
علائم پریاپیسم غیرایسکمیک عبارتند از:
- تداوم نعوظ برای بیش از ۴ ساعت.
- معمولاً بدون احساس درد است.
- آلت تناسلی به سفتی کامل نمی‌رسد.
در مقابل، نعوظ طولانی ایسکمیک به عنوان یک وضعیت اورژانسی ظاهر می‌شود که در آن خون در عضو محبوس شده و منجر به سفتی بدنه در حالی که سر آلت (گلانز) شل است و احساس دردی می‌شود که به تدریج افزایش می‌یابد.
دلایل تداوم نعوظ آلت تناسلی
نعوظ طبیعی در اثر آرام شدن عضلات صاف و افزایش جریان خون به بافت‌های اسفنجی رخ می‌دهد و سپس پس از رفع تحریک، عضو به حالت شل باز می‌گردد. اما در حالت پریاپیسم، این سیستم به دلیل عوامل مختلف دچار اختلال می‌شود:
- اختلالات خونی: مانند کم‌خونی داسی‌شکل (که در کودکان شایع‌تر است)، لوسمی و تالاسمی.
- داروها: برخی داروهای ضد افسردگی، داروهای درمان اضطراب و روان‌پریشی، داروهای ضد انعقاد خون، تزریق‌های مستقیم به آلت تناسلی برای درمان ضعف جنسی و برخی مسدودکننده‌های گیرنده آلفا.
- آسیب‌های جسمی: ضربه به ناحیه لگن، پرینه یا آلت تناسلی.
- عوامل دیگر: مصرف کوکائین، ماری‌جوانا و الکل، گزش عقرب‌ها و عنکبوت‌ها، ابتلا به بیماری سیفلیس یا آسیب‌های نخاعی.
تشخیص و درمان
پزشک برای تشخیص بر اساس معاینه بالینی و تاریخچه پزشکی عمل می‌کند و ممکن است از روش‌های زیر بهره ببرد:
۱. اندازه‌گیری گازهای خون: نمونه‌برداری از خون آلت تناسلی؛ خون قرمز روشن معمولاً نشان‌دهنده پریاپیسم غیرایسکمیک است، در حالی که خون تیره به نوع ایسکمیک اشاره دارد.
۲. سونوگرافی (داپلر): برای ارزیابی جریان خون و شناسایی ناهنجاری‌ها.
۳. آزمایش خون و ادرار: برای شناسایی بیماری‌های خونی، سموم یا اثرات دارویی.
در مورد درمان، پریاپیسم غیرایسکمیک ممکن است بدون دخالت پزشکی خودبه‌خود برطرف شود. پزشک ممکن است استفاده از کمپرس سرد یا فشار روی ناحیه پرینه را پیشنهاد دهد. در موارد خاص، جراحی برای ترمیم آسیب‌های شریانی یا تزریق موادی که جریان خون را موقتاً متوقف می‌کنند، مورد نیاز است.
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
در صورت بروز موارد زیر باید فوراً از خدمات پزشکی اورژانسی استفاده کرد:
- اگر نعوظ بیش از ۴ ساعت ادامه یافت.
- اگر نعوظ با درد شدید همراه بود.
همچنین توصیه می‌شود اگر دوره‌های نعوظ تکرار می‌شوند و خودبه‌خود از بین می‌روند، برای جلوگیری از حملات آتی با پزشک مشورت کنید.
سوالات متداول
آیا پریاپیسم باعث ضعف نعوظ می‌شود؟
بله، به‌ویژه نوع ایسکمیک؛ زیرا کمبود اکسیژن برای مدت طولانی (بیش از ۴ ساعت) می‌تواند بافت‌های آلت تناسلی را تخریب کند و منجر به ناتوانی در نعوظ در آینده شود.
چگونه می‌توان از تکرار این حالت پیشگیری کرد؟
این کار از طریق درمان بیماری زمینه‌ای مانند کم‌خونی داسی‌شکل، یا استفاده از داروهای خاص مانند فنیلفرین یا مسدودکننده‌های هورمونی برای بزرگسالان، و یا داروهای خوراکی درمان ضعف نعوظ بر اساس توصیه پزشک امکان‌پذیر است.
تفاوت اصلی بین دو نوع پریاپیسم چیست؟
پریاپیسم ایسکمیک یک وضعیت اورژانسی و دردناک ناشی از محبوس شدن خون است، در حالی که پریاپیسم غیرایسکمیک معمولاً بدون درد است، با آسیب‌های جسمی مرتبط است و خطر فوری برای بافت‌ها ایجاد نمی‌کند.
سلب مسئولیت پزشکی: این محتوا صرفاً برای اطلاع‌رسانی است و جایگزین مشورت با پزشک متخصص نمی‌باشد.
مقالات مرتبط
- علت‌ها و درمان‌های مشکل در نعوظ در مردان
- رابطه بیماری لثه و اختلال نعوظ در مردان
- علت اختلال نعوظ چیست و چگونه درمان می‌شود؟
- درمان اختلال نعوظ و راهنمای مراجعه به پزشک
- بیشتر درباره اختلال نعوظ
Illustration: AI-generated
approved by: Medica Health team