درمان و جراحی کوتاهی انگشتان پا

کوتاهی انگشتان پا یک وضعیت مادرزادی است که در اثر اختلال در رشد استخوان متاتارس ایجاد شده و باعث می‌شود انگشت کوتاه به نظر برسد و در موقعیت بالاتری از پا قرار گیرد.

کوتاهی انگشتان پا چیست و چه عللی دارد؟

این وضعیت در نتیجه کوتاهی غیرطبیعی استخوان متاتارس انگشت رخ می‌دهد که باعث می‌شود حرکت انگشت ناپایدار شده و سر آن به سمت بالا متمایل شود. این پدیده معمولاً در سن هفت سالگی ظاهر شده و در دوران بلوغ واضح‌تر می‌شود.

دلایل متعددی برای بروز این حالت وجود دارد، از جمله:

  • عوامل ژنتیکی: شایع‌ترین دلیل است و در این حالت، کوتاهی انگشتان در یکی از اعضای خانواده نیز دیده می‌شود.
  • آسیب‌های دوران کودکی: ضربه یا آسیب به پا که بر مراکز رشد تأثیر می‌گذارد.
  • اختلالات سلامتی: بیماری‌های غدد درون‌ریز یا سایر شرایطی که بر استخوان‌ها اثر می‌گذارند.
  • دلایل ناشناخته: این وضعیت در یک نفر از هر ۳۰۰۰ نفر ظاهر می‌شود.

در ۹۰٪ موارد، این مشکل انگشت چهارم را درگیر می‌کند و ۱۰٪ باقی‌مانده مربوط به سایر انگشتان است. همچنین در ۷۲٪ موارد هر دو پا درگیر هستند و شیوع آن در زنان با نسبت ۲۵ به ۱ بیشتر از مردان است.

مشکلات ناشی از کوتاهی انگشتان

برخی افراد ممکن است هیچ دردی احساس نکنند، اما بسیاری از آن‌ها با عوارضی مواجه می‌شوند که عبارتند از:

  • درد در سر انگشت یا زیر متاتارس به دلیل اصطکاک مداوم با کفش.
  • ایجاد تغییر شکل یا انحراف در انگشت.
  • جمع شدن پوست و تاندون‌های پا.
  • ظاهر شدن برجستگی‌های زیرپوستی در کف پا.
  • اثرات روانی مانند خجالت از شکل پا، که ممکن است فرد را از فعالیت‌های اجتماعی که نیاز به پوشیدن کفش‌های باز دارد، باز دارد.

گزینه‌های درمان کوتاهی انگشت پا

تشخیص از طریق عکس‌های رادیولوژی در حالت ایستاده انجام می‌شود تا تفاوت بین متاتارس آسیب‌دیده و سایر انگشتان اندازه‌گیری شود.

درمان محافظه‌کارانه

این روش برای کاهش درد استفاده می‌شود، اما فشار هنگام راه رفتن را از بین نمی‌برد و شامل موارد زیر است:

  • پوشیدن کفش‌های پهن و راحت.
  • استفاده از ارتوزهای داخلی یا پدهای مخصوص برای بلند کردن سر متاتارس انگشت.

درمان جراحی

عمل‌های جراحی پس از ۱۶ سالگی انجام می‌شوند تا از تکمیل رشد پا اطمینان حاصل شود. روش‌های مختلف عبارتند از:

۱. تطویل تک‌مرحله‌ای: اگر میزان کوتاهی ۱۵ میلی‌متر یا کمتر باشد، از این روش استفاده می‌شود. یک برش در استخوان ایجاد شده و تاندون‌ها بلند می‌شوند. در برخی موارد ممکن است پیوند استخوانی از لگن یا ساق پا انجام شود و با پیچ یا صفحه فلزی تثبیت گردد که حداقل پس از دو ماه خارج می‌شود. این روش با التهاب کمتر، هزینه پایین‌تر و نتایج زیبایی بهتر شناخته می‌شود، اما محدود به ۱.۵ سانتی‌متر است و ممکن است در محل پیوند استخوان باعث درد شود.

۲. تطویل تدریجی: در موارد کوتاهی بیش از ۱۵ میلی‌متر از طریق دستگاه «ایلیزاروف» انجام می‌شود. استخوان جدا شده و به نرخ ۰.۵ میلی‌متر در روز بلند می‌شود. این روش اجازه دستیابی به طول بیشتر و راه رفتن زودهنگام را می‌دهد، اما هزینه‌بر است، زمان زیادی برای جوش خوردن می‌برد و ممکن است باعث خشکی انگشت شود.

۳. گزینه‌های دیگر: کوتاه کردن سایر انگشتان در صورتی که بیش از یک انگشت کوتاه باشد، یا برداشتن انگشت چهارم و ادغام انگشت سوم و پنجم.

سوالات متداول

چه زمانی می‌توان عمل جراحی برای کوتاهی انگشتان پا انجام داد؟

جراحی پس از ۱۶ سالگی انجام می‌شود تا اطمینان حاصل شود که رشد پا کاملاً تکمیل شده است.

کدام انگشت بیشتر در معرض این مشکل است؟

انگشت چهارم بیشترین میزان تأثیرپذیری را دارد و ۹۰٪ کل موارد را تشکیل می‌دهد.

آیا درمان‌های غیرجراحی جایگزین عمل می‌شوند؟

درمان‌های محافظه‌کارانه تنها درد را کاهش می‌دهند، اما مشکل اساسی را حل نکرده و فشار ناشی از کوتاهی هنگام راه رفتن را از بین نمی‌برند.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

در صورت مشاهده علائم زیر، مشورت با متخصص توصیه می‌شود:

  • احساس درد مداوم در سر انگشت یا زیر متاتارس هنگام پوشیدن کفش.
  • مشاهده انحراف یا تغییر شکل واضح در شکل انگشت.
  • ظاهر شدن برجستگی‌های پوستی دردناک در کف پا.
  • تأثیر بر وضعیت روانی و اعتماد به نفس به دلیل شکل پا.

سلب مسئولیت: این محتوا صرفاً برای اطلاع‌رسانی است و جایگزین مشورت پزشکی تخصصی نمی‌باشد.

مقالات مرتبط

Illustration: AI-generated


approved by: Medica Health team

نسخه کردی (سورانی)