برخی افراد دچار وضعیتی به نام لاگوفتالموس شبانه می‌شوند که در آن فرد با چشمهای باز (به صورت کامل یا جزئی) به خواب می‌رود. این حالت در حدود ۱ نفر از هر ۲۰ نفر رخ می‌دهد.
چرا خوابیدن با چشم باز اتفاق می‌افتد؟
پلک‌ها معمولاً از چشم در برابر ذرات خارجی محافظت کرده و رطوبت آن را حفظ می‌کنند. آن‌ها همچنین مانع ورود نور می‌شوند تا بدن بتواند ملاتونین لازم برای خواب را تولید کند. وقتی پلک‌ها بسته نمی‌شوند، عوامل متعددی ممکن است دخیل باشند:
- ساختار فیزیکی: برآمدگی چشم‌ها (پروپتوز) ناشی از عفونت‌ها، تومورها یا بیماری گراوز می‌تواند باعث شود پلک‌ها برای پوشاندن چشم بیش از حد کوچک باشند.
- مشکلات پلک: برداشتن چربی، تزریق بوتاکس یا جراحی پلک می‌تواند منجر به کوتاه شدن پلک‌ها یا ضعف تونوس عضلانی شود.
- آسیب عصبی: جراحات، فلج بل یا بیماری‌هایی مانند بیماری لایم می‌توانند اعصاب صورت را مختل کنند.
- جای زخم: بیماری‌هایی مانند سندرم استیونز-جانسون یا سوختگی‌های شیمیایی می‌توانند حرکت پلک را محدود کنند.
- عوامل خارجی: مصرف زیاد الکل یا برخی داروهای آرام‌بخش می‌توانند باعث این وضعیت شوند.
در برخی موارد، علت ایدیوپاتیک است، به این معنی که دلیل شناخته‌شده‌ای وجود ندارد. راه رفتن در خواب یک موضوع جداگانه است، هرچند افرادی که در این حالت هستند اغلب چشم‌هایشان باز است.
علائم و خطرات لاگوفتالموس شبانه
از آنجایی که چشم‌ها مرطوب نمی‌مانند، علائم اغلب هنگام بیدار شدن شدیدتر هستند. افراد مسن ممکن است به دلیل کاهش طبیعی تولید اشک، این اثرات را شدیدتر حس کنند. نشانه‌های رایج عبارتند از:
- قرمزی و تحریک
- تاری دید
- احساس سوزش یا درد
- اشک‌ریزش بیش از حد یا خشکی شدید
اگر خشکی مداوم درمان نشود، می‌تواند منجر به زخم‌های قرنیه، کراتیت (آسیب قرنیه) یا از دست دادن بینایی شود. علاوه بر این، ورود نور به چشمهای باز می‌تواند باعث بیدار شدن‌های مکرر و در نتیجه کاهش کیفیت خواب شود.
تشخیص و درمان خوابیدن با چشم باز
پزشکان معمولاً این وضعیت را با مشاهده چشم‌ها و بررسی تاریخچه پزشکی تشخیص می‌دهند. آن‌ها ممکن است عملکرد اعصاب را بررسی کرده یا از میکروسکوپ اسلیت‌لمپ برای معاینه ساختار چشم استفاده کنند.
درمان بر بهبود رطوبت و جلوگیری از آسیب به قرنیه متمرکز است:
- مراقبت‌های موضعی: پزشکان ممکن است پمادهایی برای شب و قطره‌های چشمی برای استفاده در روز تجویز کنند.
- تجهیزات حفاظتی: موارد شدید ممکن است به چسب‌های مخصوص برای بسته نگه داشتن پلک‌ها یا عینک‌های رطوبت‌رسان نیاز داشته باشند.
- محیط: استفاده از دستگاه увлаوب‌کننده، دوری از جریان‌های هوای خشک در اتاق و تاریک نگه داشتن محیط می‌تواند کمک کند.
- جراحی: در برخی موارد، جراحان ممکن است پلک‌ها را نزدیک‌تر به هم بدوزند، از وزنه‌های طلا در پلک‌ها استفاده کنند یا پیوند پوست انجام دهند.
چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟
شکاف‌های کوچک اغلب توسط مژه‌ها پوشانده می‌شوند و تشخیص این وضعیت را دشوار می‌کنند. اگر موارد زیر را تجربه کردید، توصیه می‌شود به پزشک مراجعه کنید:
- خشکی مداوم چشم‌ها که در صبح بدتر می‌شود.
- قرمزی مزمن یا تحریک چشم.
- علائمی که با کیفیت کلی خواب شما تداخل دارد.
سوالات متداول
آیا خوابیدن با چشمهای باز شایع است؟
بله، این وضعیت نسبتاً شایع است و تقریباً ۵ درصد از جمعیت را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
چرا چشمهای مرده باز میمونه؟ (علت باز ماندن چشم‌ها در خواب چیست؟)
این اتفاق معمولاً به دلیل مشکلات ساختاری پلک، آسیب‌های عصبی، اثرات برخی داروها یا بیماری‌های خاص رخ می‌دهد که مانع از بسته شدن کامل پلک‌ها در هنگام استراحت می‌شود.
آیا این وضعیت می‌تواند باعث آسیب دائمی شود؟
اگر درمان نشود، فقدان رطوبت می‌تواند منجر به سوراخ شدن قرنیه، زخم‌های قرنیه و از دست دادن بینایی شود.
چگونه می‌توانم در خانه از چشم‌هایم محافظت کنم؟
می‌توانید محدود کردن مصرف الکل قبل از خواب، استفاده از دستگاه увлаوب‌کننده و پلک زدن کامل‌تر در طول روز برای حفظ رطوبت را امتحان کنید.
سلب مسئولیت پزشکی: این محتوا صرفاً برای اطلاع‌رسانی است و جایگزین توصیه، تشخیص یا درمان پزشکی حرفه‌ای نیست.
مقالات مرتبط
- آیا خواب شفاف خطرناک است؟ بررسی ریسک‌ها و عوارض
- راهنمای کامل استراحت عمیق بدون خواب (NSDR)
- کفش رسمی: چگونه نوزاد را برای خواب لباس بپوشانیم؟
- فلج خواب چیست؟ علت‌ها و روش‌های درمان فلج خواب
- بیشتر درباره خواب و اختلالات خواب
Illustration: AI-generated
approved by: Medica Health team