اختلال رفتار خواب REM: علائم، دلایل و روش‌های درمان

اختلال رفتار خواب REM یک پاراسومنی نادر است که در آن افراد به دلیل نبود فلج عضلانی در حین خواب، رویاهای شدید یا vivid خود را به صورت فیزیکی اجرا می‌کنند.

درک اختلال رفتار خواب REM

در یک شب معمولی، بدن وارد مرحله خواب با حرکات سریع چشم (REM) می‌شود که معمولاً ۲۰٪ تا ۲۵٪ از کل زمان خواب را تشکیل می‌دهد. در حالت سالم، مغز باعث فلج موقت اکثر عضلات اسکلتی می‌شود که به آن «آتونیا» می‌گویند. این مکانیسم تضمین می‌کند که در حالی که مغز فعال است و رویا می‌بیند، بدن ساکن بماند.

برای کسانی که دچار این بیماری هستند، این فلج عضلانی وجود ندارد یا ناقص است. در نتیجه، آن‌ها رویاهای خود را به صورت فیزیکی اجرا می‌کنند. از آنجایی که این رویاها اغلب ترسناک یا خشونت‌آمیز هستند، حرکات آن‌ها می‌تواند تهاجمی باشد.

علائم اختلال خواب REM رایج

افراد مبتلا به این وضعیت اغلب تا زمانی که شریک یا هم‌اتاقی آن‌ها اطلاع ندهد، از اقدامات خود بی‌خبرند. علائم رایج عبارتند از:

  • تلفظ‌ها: صحبت کردن، فریاد زدن یا جیغ کشیدن در حین خواب.
  • حرکات جزئی: تکان‌های کوچک اندام‌ها.
  • اقدامات شدید: مشت زدن، لگد زدن، تکان‌های شدید، پریدن از تخت یا گرفتن شریک خواب.

این اپیزودها معمولاً در نیمه دوم شب رخ می‌دهند، زیرا مراحل REM با نزدیک شدن به صبح طولانی‌تر می‌شوند. در حالی که برخی افراد هر شب این اتفاقات را تجربه می‌کنند، برخی دیگر ممکن است تنها چند بار در سال دچار آن شوند.

علل و عوامل خطر

علت دقیق این وضعیت ناشناخته است، اگرچه تحقیقات نشان می‌دهد که این اختلال مربوط به تخریب مسیرهای عصبی است که به طور طبیعی فعالیت عضلانی را مهار می‌کنند.

برخی عوامل خطر را افزایش می‌دهند:

  • مرد بودن (۸۷٪ موارد) یا سن بالای ۵۰ سال.
  • استفاده از برخی داروهای ضد افسردگی، مانند مهارکننده‌های بازجذب سروتونین یا داروهای ضد افسردگی سه‌حلقه‌ای.
  • ترک الکل یا داروهای آرام‌بخش-هیپنوتیزم‌کننده.
  • داشتن نارکولپسی (بیماری خواب‌آلودگی مفرط).

اختلال خواب REM و پارکینسون و زوال عقل

ارتباط قوی بین این وضعیت و بیماری‌های تخریب‌کننده عصبی وجود دارد. این اختلال اغلب سال‌ها قبل از شروع سایر مشکلات عصبی ظاهر می‌شود.

شواهد مربوط به پیشرفت به بیماری‌های دیگر در مطالعات مختلف متفاوت است. یک گزارش نشان می‌دهد که ۳۰٪ از افراد طی ۳ سال به اختلال پارکینسونی یا زوال عقل مبتلا می‌شوند و ۶۶٪ طی ۷.۵ سال دچار این وضعیت می‌شوند. مطالعه دیگری نشان داد که ۳۸٪ از مردان ۵۰ سال یا مسن‌تر، طی ۱۳ سال به بیماری پارکینسون، زوال عقل جسم لویی یا آتروفی سیستم‌های متعدد مبتلا شدند و این عدد پس از ۱۶ سال به نزدیک ۸۱٪ رسید. بنابراین، بررسی رابطه اختلال خواب REM و پارکینسون و همچنین اختلال خواب REM و زوال عقل برای تشخیص زودهنگام بسیار حیاتی است.

عوارض اختلال رفتار خواب رم

بزرگترین ریسک، آسیب‌های جسمی است. بین ۳۰٪ تا ۸۱٪ از افراد مبتلا، آسیب‌هایی مانند بریدگی، کبودی یا شکستگی را گزارش کرده‌اند. شریک خواب نیز در معرض خطر قرار دارد. فراتر از آسیب‌های جسمی، اختلال در خواب می‌تواند منجر به فشار شدید در روابط شود.

تشخیص و درمان

پزشک ممکن است یک معاینه عصبی انجام دهد و بیمار را برای پلی‌سومنوگرافی (مطالعه خواب شبانه) ارجاع دهد تا نبود آتونیا در عضلات تأیید شود.

گزینه‌های درمانی

درمان شخصی‌سازی شده است و ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • داروها: ملاتونین به دلیل پروفایل ایمنی، به‌ویژه برای سالمندان، اغلب اولین انتخاب است. کلونازپام نیز برای ۵۰٪ تا ۸۰٪ بیماران مؤثر است، اگرچه ممکن است باعث گیجی صبحگاهی شود یا آپنه خواب را بدتر کند.
  • درمان طبیعی اختلال خواب REM و تغییرات سبک زندگی: بهبود بهداشت خواب، حفظ برنامه زمانی منظم و اجتناب از محرک‌هایی مانند الکل یا برخی داروها.
  • تدابیر ایمنی: برای جلوگیری از آسیب، متخصصان توصیه می‌کنند اشیاء تیز را از اتاق حذف کنید، گوشه‌های مبل‌ها را با ضربه‌گیر بپوشانید، تشک را روی زمین قرار دهید یا در تخت‌های جداگانه بخوابید.

سوالات متداول

اختلال رفتار خواب REM (RBD) چیست؟

یک اختلال خواب است که در آن مغز نمی‌تواند عضلات را در طول خواب REM فلج کند و باعث می‌شود فرد رویاهای خود را به صورت فیزیکی اجرا کند.

علت اختلال رفتار خواب REM چیست؟

اگرچه علت دقیق ناشناخته است، اما با تخریب مسیرهای عصبی مرتبط است و می‌تواند توسط برخی داروهای ضد افسردگی یا ترک الکل تحریک شود.

اختلال رفتار خواب REM چه شکلی است؟

به صورت مشت زدن، لگد زدن یا فریاد زدن فرد در خواب دیده می‌شود که اغلب با یک رویای vivid یا ترسناک که فرد تجربه می‌کند، مطابقت دارد.

به چه مقدار خواب REM نیاز است؟

اکثر بزرگسالان باید هدف‌گذاری کنند که خواب REM حدود ۲۰٪ تا ۲۵٪ از کل زمان خواب آن‌ها را تشکیل دهد.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم

اگر شما یا شریکتان علائم هشداردهنده زیر را مشاهده کردید، با یک ارائه‌دهنده خدمات بهداشتی مشورت کنید:

  • فریاد زدن یا صحبت کردن مکرر در حین خواب.
  • خشونت فیزیکی در حین خواب، مانند مشت زدن یا لگد زدن.
  • بیدار شدن با آسیب‌ها یا کبودی‌هایی با منشأ ناشناخته.
  • گزارش شریک خواب مبنی بر اینکه در حین خواب از تخت می‌پرید یا آن‌ها را می‌گیرید.

سلب مسئولیت: این محتوا صرفاً برای اطلاع‌رسانی است و توصیه پزشکی محسوب نمی‌شود. همیشه در مورد هرگونه سوال مربوط به یک وضعیت پزشکی، از یک ارائه‌دهنده بهداشت و درمان واجد شرایط کمک بگیرید.

مقالات مرتبط

Illustration: AI-generated


approved by: Medica Health team

نسخه کردی (سورانی)