مطالعات نشان می‌دهند که اکثر کودکان اچآیوی مثبت دچار کمبود ویتامین د هستند و برای رسیدن به سطوح سالم، به دوزهای درمانی بالاتری نیاز دارند.
اهمیت ویتامین د برای کودکان با وضعیت اچآیوی مثبت
حفظ سطوح کافی از این ویتامین بسیار ضروری است، زیرا افراد مبتلا به این ویروس بیشتر در معرض مشکلات استخوانی قرار دارند. مطالعه‌ای روی ۵۳ کودک (با میانگین سنی ۱۰.۳ سال) نشان داد که ۸۵٪ آن‌ها دچار کمبود این ویتامین بوده‌اند.
دلایل این کمبود متنوع است و شامل موارد زیر می‌شود:
- عدم قرارگیری کافی در معرض نور خورشید.
- مصرف ناکافی غذاهای غنی از این ویتامین.
- اثرات منفی برخی داروهای ضد ویروسی بر سطح ویتامین در خون.
دوزهای توصیه‌شده برای بهبود سطوح ویتامین د
نتایج نشان داد که دوزهای استاندارد ممکن است کافی نباشند، زیرا مصرف مکمل‌های غذایی به تنهایی و بدون توجه به دوز، وضعیت بیماری را تغییر نمی‌دهد. مقایسه‌ها نتایج زیر را نشان داد:
- دوز استاندارد: ۵۶۰۰ میکروگرم در هفته؛ تنها یک‌سوم از کودکانی که این دوز را دریافت کردند، پس از ۶ ماه به سطح مناسب رسیدند.
- دوز دوبرابر: ۱۱,۲۰۰ میکروگرم در هفته؛ این مقدار باعث افزایش سطح ویتامین از ۴۲.۷ به ۹۶.۵ نانومول در لیتر شد و دو-سوم این گروه به سطح مطلوب رسیدند.
بر این اساس، محققان استفاده از دوزهای بالای ویتامین د را برای کودکان و بزرگسالان مبتلا پیشنهاد می‌کنند.
روش‌های پیشگیری از ابتلا به ویروس نقص ایمنی
استراتژی‌های دارویی برای پیشگیری در افراد غیرمبتلا که در معرض خطر هستند، وجود دارد:
۱. پیشگیری پیش از مواجهه (PrEP):
این روش برای جلوگیری از عفونت پیش از وقوع آن، از طریق مصرف روزانه یک قرص ترکیبی ضد ویروسی (مانند تنوفوویر دیسوپروکسیل فیومارات همراه با امتریتاسیتابین، یا تنوفوویر آلافنامید همراه با امتریتاسیتابین) استفاده می‌شود. این درمان خطر ابتلا از طریق رابطه جنسی را تا ۹۹٪ و از طریق سوزن‌های تزریق را حداقل ۷۴٪ کاهش می‌دهد.
۲. پیشگیری پس از مواجهه (PEP):
در موارد اضطراری پس از مواجهه احتمالی با ویروس استفاده می‌شود. این درمان باید حداکثر ظرف ۷۲ ساعت آغاز شود و دارو یک تا دو بار در روز به مدت ۲۸ روز مصرف گردد.
سوالات متداول درباره پیشگیری از ویروس نقص ایمنی
درمان پیشگیرانه پیش از مواجهه (PrEP) چگونه و چه مدت مصرف می‌شود؟
این درمان با مصرف روزانه یک قرص طبق تجویز پزشک انجام می‌شود و انجام آزمایش ویروس هر ۳ ماه یک‌بار برای اطمینان از عدم ابتلا ضروری است.
چقدر زمان می‌برد تا PrEP به حداکثر اثربخشی خود برسد؟
حفاظت حداکثری در مورد شریک پذیرنده در رابطه مقعدی طی ۷ روز، و برای کاربران سوزن‌های تزریق یا شریک پذیرنده در رابطه واژینال طی ۲۱ روز حاصل می‌شود.
آیا این درمان‌های پیشگیرانه عوارض جانبی دارند؟
درمان‌های پیشگیرانه (چه قبل و چه بعد از مواجهه) ممکن است در برخی افراد باعث حالت تهوع شوند؛ این علائم خطرناک نیستند و معمولاً با گذشت زمان بهبود می‌یابند.
آیا می‌توان از درمان پیشگیرانه پس از مواجهه (PEP) به طور مکرر استفاده کرد؟
خیر، این درمان فقط برای موارد اضطراری است. کسانی که با خطر مداوم مواجه هستند باید درباره گزینه PrEP با پزشک خود مشورت کنند.
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
در موارد زیر باید فوراً از خدمات پزشکی کمک گرفت:
- مواجهه احتمالی با ویروس (از طریق رابطه جنسی یا برخورد با سوزن آلوده) برای شروع درمان اضطراری ظرف ۳ روز.
- بروز عوارض جانبی شدید یا مداوم هنگام مصرف داروهای پیشگیرانه.
- تمایل به قطع مصرف روزانه درمان پیشگیرانه به دلیل تغییر در سبک زندگی یا عدم تحمل دارو.
سلب مسئولیت: این محتوا صرفاً جهت اطلاع‌رسانی است و جایگزین توصیه پزشکی متخصص نمی‌شود.
مقالات مرتبط
- درمان و پیشگیری از ویروس نقص ایمنی انسانی
- ویروس HIV چیست و چگونه پیشگیری و درمان می‌شود؟
- بررسی باورهای غلط درباره درمان ایدز و حقایق علمی
- زندگی با ایدز؛ روش‌های درمان و بهبود کیفیت زندگی
- بیشتر درباره اچآیوی و ایدز
Illustration: AI-generated
approved by: Medica Health team